Joris Plu heeft zoals zovelen onder ons een goed gevuld vat van emoties, indrukken en ervaringen die het leven hem gegeven hebben, met of zonder zijn wil. Toen hij in de humaniora latijn-wetenschappen studeerde had hij al de noodzaak om af en toe wat te tekenen en ja, later zou hij ook gaan schilderen.  Beroepsmatig is hij lange tijd zelfstandige geweest in verschillende sectoren  waaronder verzekeringen, immobiliën, telecommunicatie, communicatie in het algemeen, verkoop, marketing, customer service en sinds enige tijd coaching, mentoring en motivating van mensen. Na vele jaren van levensgenot en verdriet is zijn vat uiteindelijk niet alleen vol geraakt, maar heeft hij het zelfs laten overlopen. Alle mogelijke emoties, gevoeligheden, geluk, liefde, vrede, rust, verdriet, pijn, bezorgdheid, angst, genot enzoverder hadden de vrije loop. Daar moest wat mee gedaan worden. Creatief zijn, schilderen, ontwerpen,... Eindelijk. Joris is zoals men wel eens zegt een autodidact, hoewel… niemand is echt autodidact, daarvoor hebben we meestal al teveel gezien, gehoord, gevoeld, geroken, geproefd… Hij schildert op een abstrakte manier en gebruikt hiervoor meestal acrylverf op canvas, mixed media. Kleuren zijn zeer belangrijk in zijn werken. De verscheidenheid ervan, de helderheid. Hij gebruikt ook verschillende stijlen door elkaar en na elkaar. En dat is logisch voor hem. Als je dat niet meer doet of kunt, ben je vastgeraakt in een bepaalde stijl en richting en dat is niet goed. Want er zijn vele soorten gevoelens, indrukken… zo ook vele soorten stijlen die altijd maar wisselen… schilderen is zoals het leven. Altijd maar opnieuw leven, herbeleven. Het neemt je mee. Het is tijdloos en toch weer niet. Tot op vandaag de dag is en blijft schilderen, ontwerpen, schrijven voor hem een medium om zijn vat terug op een normaal peil te krijgen. Hoewel… het is wel leuk als het af en toe overloopt… dat laat een mens voelen dat hij leeft…